Λευκά σημάδια στα πόδια του αλόγου: τα 6 ύψη και οι ονομασίες τους

Στο έγγραφο ταυτοποίησης του αλόγου σας, μια γραμμή αναγράφει «μικρή κάλτσα στο πίσω αριστερό άκρο, με κηλίδες, ανοιχτόχρωμη οπλή». Τρεις λέξεις ορολογίας για να περιγράψουν ένα λευκό σημάδι που βλέπετε κάθε μέρα χωρίς να ξέρετε πώς να το ονομάσετε. Οι κάλτσες αλόγου δεν μοιάζουν ποτέ μεταξύ τους: είναι τα λευκά σημάδια στο κάτω μέρος των άκρων και η περιγραφή τους υπακούει σε έναν μοναδικό κανόνα, όπου όλα εξαρτώνται από το ύψος στο οποίο σταματά το λευκό χρώμα. Αυτός ο οδηγός σας δίνει την πλήρη κλίμακα από την οπλή έως τον ταρσό, τις ιδιαιτερότητες που καταγράφονται, τις περιπτώσεις όπου δεν πρόκειται καθόλου για κάλτσα, καθώς και την αλήθεια για το πιο επίμονο ρητό της ιππασίας.

Τα βασικά σημεία που πρέπει να θυμάστε

• Μια balzane (λευκό σημάδι) είναι ένα λευκό σημάδι στο κάτω μέρος ενός μέλους, που σχηματίζεται από λευκές τρίχες οι οποίες ανεβαίνουν από τη χηλή.
• Περιγράφεται από τέσσερα στοιχεία: το ύψος που φτάνει, το συγκεκριμένο μέλος, την πλευρικότητα και τις ιδιαιτερότητες.
• Η κλίμακα κυμαίνεται από το ίχνος balzane (λίγες τρίχες) έως την υψηλή balzane (έως τον καρπό ή τον ταρσό).
• Συνυπάρχουν τρεις γαλλικές ονοματολογίες: αυτή της επίσημης περιγραφής, αυτή της γενετικής των τριχωμάτων και αυτή των εγχειριδίων ιππασίας (galop). Καμία δεν είναι λανθασμένη.
• Πέρα από το γόνατο ή τον ταρσό, δεν πρόκειται πλέον για balzane αλλά για pie τρίχωμα.
• Το ρητό «balzane quatre, cheval à abattre» βασίζεται σε μια εσφαλμένη πεποίθηση: το ανοιχτόχρωμο κέρας δεν είναι πιο εύθραυστο από το σκουρόχρωμο κέρας.
• Το πραγματικό σημείο προσοχής δεν είναι η χηλή αλλά το μη χρωματισμένο δέρμα κάτω από τη λευκή τρίχα.

Τι ακριβώς είναι η κάλτσα σε ένα άλογο;

Η κάλτσα είναι ένα λευκό σημάδι που βρίσκεται στο κάτω μέρος του άκρου, το οποίο σχηματίζεται από λευκές τρίχες που ανεβαίνουν από την οπλή προς τα πάνω. Είναι το αντίστοιχο, στα πόδια, του αστεριού ή της λίστας που βρίσκουμε στο κεφάλι. Το λευκό ξεκινά πάντα από κάτω: μια μεμονωμένη λευκή κηλίδα στη μέση του μετακαρπίου, χωρίς συνέχεια με την οπλή, δεν είναι κάλτσα.

Μια κάλτσα μπορεί να εμφανιστεί και στα τέσσερα άκρα, τόσο στα πρόσθια όσο και στα οπίσθια, και σε οποιοδήποτε χρώμα τριχώματος. Τις βρίσκουμε σε ένα ορφνό, ένα καστανό, ένα μαύρο άλογο, αλλά και σε πολύ ανοιχτόχρωμα τριχώματα όπως τα cremello ή τα perlino, όπου εντοπίζεται από το ροζ δέρμα κάτω από το τρίχωμα παρά από την αντίθεση.

Αυτό που κάνει τις κάλτσες στα πόδια του αλόγου ενδιαφέρουσες, είναι ότι είναι μοναδικές για κάθε άλογο. Ο συνδυασμός τους είναι μοναδικός, σαν αποτύπωμα. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο αναγράφονται στο επίσημο έγγραφο ταυτοποίησης: χρησιμεύουν για την αναγνώριση ενός ζώου ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα.

Τέσσερα στοιχεία καθορίζουν μια κάλτσα, και χρειάζονται και τα τέσσερα για να περιγραφεί σωστά:

• Το ύψος στο οποίο σταματά το λευκό χρώμα, από το μετακάρπιο μέχρι το γόνατο ή τον ταρσό.
• Το μέλος που αφορά: πρόσθιο ή οπίσθιο.
• Η πλευρικότητα: αριστερό ή δεξί.
• Οι ιδιαιτερότητες ενδεχομένως: κηλίδες, πιτσιλιές, χρώμα της οπλής.

Ο χρυσός κανόνας συνοψίζεται σε μία μόνο ερώτηση, η οποία θα σας φανεί χρήσιμη για το υπόλοιπο αυτού του άρθρου: μέχρι πού φτάνει το λευκό;

Τα σημάδια στα πόδια του αλόγου ανάλογα με το ύψος τους: η πλήρης κλίμακα

Υπάρχουν έξι επίπεδα σημαδιών στα πόδια, από το απλό ίχνος πάνω από τη χηλή έως το λευκό σημάδι που φτάνει μέχρι τον καρπό ή τον ταρσό. Η κλίμακα διαβάζεται από κάτω προς τα πάνω, από το πιο διακριτικό έως το πιο εκτεταμένο. Δύο γεωμετρικά κριτήρια αρκούν για να εντοπίσετε οποιοδήποτε σημάδι: το λευκό περιβάλλει ολόκληρο το μέλος και μέχρι πού φτάνει;

• Όνομα | Πού σταματά το λευκό | Ανατομικό σημείο αναφοράς | Άλλη ονομασία
• Ίχνος κάλτσας | Λίγες λευκές τρίχες, το λευκό δεν καλύπτει όλο το πόδι | Ακριβώς πάνω από τη χηλή | Ίχνος
• Αρχή κάλτσας | Το λευκό καλύπτει το πόδι αλλά δεν ξεπερνά το στέλεχος της οπλής | Στέλεχος οπλής | Αρχή
• Μικρή κάλτσα | Το λευκό περιβάλλει το πόδι και ανεβαίνει μέχρι τον καρπό | Καρπός | Κάλτσα
• Κάλτσα | Το λευκό φτάνει μέχρι τη μέση του μετακαρπίου | Μετακάρπιο | Κάλτσα με την αυστηρή έννοια
• Μεγάλη κάλτσα | Το λευκό ξεπερνά κατά πολύ τον καρπό και ανεβαίνει μέχρι την άρθρωση | Γόνατο (πρόσθιο) ή ταρσός (οπίσθιο) | Μεγάλη κάλτσα
• Ψηλή κάλτσα | Το λευκό φτάνει ή ξεπερνά την άρθρωση του καρπού ή του ταρσού | Καρπός ή ταρσός | Ψηλή κάλτσα

Αυτός ο πίνακας διαβάζεται σαν μια ανατομική σκάλα. Το ίχνος είναι το μοναδικό επίπεδο όπου το λευκό δεν περιβάλλει ολόκληρο το μέλος: αυτή η λεπτομέρεια, και όχι το μέγεθος της κηλίδας, είναι αυτή που το διακρίνει από την αρχή. Η αρχή της κάλτσας είναι το μικρότερο σημάδι που περιβάλλει πλήρως το πόδι και, παρά τη διακριτικότητά του, προσμετράται στα χαρακτηριστικά του αλόγου.

Η μικρή κάλτσα, αυτή που όλοι αποκαλούν κάλτσα, είναι μακράν η πιο συνηθισμένη. Καλύπτει καθαρά το κάτω μέρος του μέλους και σταματά στον καρπό, αυτή την άρθρωση σε σχήμα σφαίρας που βρίσκεται ακριβώς πάνω από το μετακάρπιο. Πιο πάνω, η κάλτσα με την αυστηρή έννοια φτάνει στο μετακάρπιο, στα μισά της διαδρομής μεταξύ του καρπού και του γόνατος: είναι καθαρή και ορατή από μακριά.

Τέλος, η μεγάλη κάλτσα φτάνει μέχρι το γόνατο σε ένα μπροστινό πόδι και μέχρι τον ταρσό σε ένα πίσω πόδι. Όταν το λευκό εκτείνεται ακόμη περισσότερο και φτάνει στον καρπό ή στον ταρσό, μιλάμε για ψηλή κάλτσα. Αυτά τα πολύ εκτεταμένα σημάδια είναι τυπικά για ορισμένες φυλές με έντονα λευκά σημάδια.

Ίχνος, αρχή, βραχιόλι: γιατί οι πηγές δεν λένε το ίδιο πράγμα

Δεν υπάρχει μία μόνο γαλλική ονοματολογία για τα σημάδια στα πόδια του αλόγου (balzanes), αλλά τρεις, και δεν οριοθετούν την κλίμακα στο ίδιο σημείο. Αυτό είναι κάτι που κανείς δεν θα σας πει στον ιππικό όμιλο και εξηγεί τις περισσότερες διαφωνίες ορολογίας μεταξύ των αναβατών. Δύο απόλυτα ικανοί αναβάτες μπορεί να κοιτάζουν το ίδιο πόδι και να χρησιμοποιούν δύο διαφορετικές λέξεις χωρίς κανένας από τους δύο να έχει άδικο.

• Αυτό που παρατηρείτε | Επίσημη αναφορά (Haras nationaux) | Γενετική των χρωμάτων | Εγχειρίδια καλπασμού
• Λίγες τρίχες, όχι πλήρης κύκλος | Ίχνος | Ίχνος κάλτσας | Αρχή (ή ίχνος)
• Πλήρης κύκλος, σταματά στο μετακάρπιο | Αρχή | Αρχή κάλτσας | (δεν διακρίνεται)
• Κύκλος του μέλους χωρίς να κατεβαίνει στο πόδι | Βραχιόλι | (δεν διακρίνεται) | (δεν διακρίνεται)
• Μέχρι τον καρπό | Κάλτσα στον καρπό | Μικρή κάλτσα | Μικρή κάλτσα (κάλτσα)
• Μέχρι το μετακάρπιο | Κάλτσα στο μετακάρπιο | Μεγάλη κάλτσα | Κάλτσα
• Μέχρι το γόνατο ή τον ταρσό | Κάλτσα στο γόνατο / στον ταρσό | Ψηλή κάλτσα | Μεγάλη κάλτσα

Τα σημεία τριβής είναι εμφανή. Το βραχιόλι, αυτό το σημάδι που περιβάλλει το άκρο χωρίς να φτάνει μέχρι το κάτω μέρος του ποδιού, υπάρχει μόνο στην επίσημη ονοματολογία: τα εγχειρίδια για τον καλπασμό το αγνοούν εντελώς. Αντιθέτως, η επίσημη περιγραφή δεν αναφέρει «μεγάλη κάλτσα», αλλά ονομάζει την κάλτσα ανάλογα με την άρθρωση που φτάνει: κάλτσα στο λυγμό, στο μετακάρπιο, στο γόνατο, στο ταρσό. Και εκεί όπου η γενετική των χρωμάτων ονομάζει «μεγάλη κάλτσα» ένα σημάδι που ξεπερνά τον λυγμό, τα εγχειρίδια για τον καλπασμό επιφυλάσσουν αυτόν τον όρο για το λευκό που φτάνει μέχρι το γόνατο.

Η πρακτική συνέπεια είναι απλή, και είναι το μόνο πράγμα που πρέπει να θυμάστε:

• Στις εξετάσεις καλπασμού, χρησιμοποιήστε την έκδοση των εγχειριδίων: principe, petite balzane, balzane, grande balzane. Είναι αυτή που περιμένει ο εξεταστής σας.
• Σε ένα έγγραφο ταυτοποίησης, διαβάστε την επίσημη έκδοση: το ύψος αναφέρεται εκεί από την άρθρωση, και οι όροι trace, principe και bracelet έχουν εκεί μια ακριβή σημασία.
• Μεταξύ των παθιασμένων με τα χρώματα τριχώματος, κυριαρχεί η γενετική ονοματολογία, με τα επίπεδα haut chaussée και herminée.

Αυτή η ποικιλομορφία δεν αποτελεί ελάττωμα του λεξιλογίου της ιππασίας: αντικατοπτρίζει τρεις διαφορετικές χρήσεις. Η περιγραφή αναζητά τη νομική ακρίβεια, η εξέταση αναζητά την απομνημόνευση, η γενετική αναζητά την περιγραφή του μοτίβου του τριχώματος.

Herminures, truitures και ανοιχτόχρωμες οπλές: οι ιδιαιτερότητες που καταγράφονται

Μια κάλτσα δεν είναι πάντα ομοιόμορφα λευκή: οι σκούρες κηλίδες ονομάζονται herminures, οι καστανές ή γκρίζες κηλίδες truitures, και το κέρας της οπλής ακολουθεί την αποχρωματισμό του δέρματος. Αυτές οι ανωμαλίες έχουν όλες ένα ακριβές όνομα. Καταγράφονται στο σήμα κατατεθέν, επειδή βελτιώνουν ακόμη περισσότερο την ταυτοποίηση του άλογου.

• L’herminure: μικρές σκούρες κηλίδες που διασπείρονται στο λευκό, σαν πιτσιλιές. Το όνομα προέρχεται από τη γούνα της ερμίνας. Μια λευκή κηλίδα στα άκρα που παρουσιάζει τέτοια σημάδια ονομάζεται herminée, και η στεφάνη της οπλής μπορεί μερικές φορές να είναι εξ ολοκλήρου χρωματισμένη.
• La truiture: η ίδια αρχή, αλλά με καστανές ή γκρίζες κηλίδες αντί για μαύρες. Τότε μιλάμε για στίγματα (truitée).
• Le sabot clair: κάτω από μια λευκή κηλίδα στα άκρα, το κέρας της οπλής είναι συχνά ανοιχτόχρωμο, μερικές φορές με λευκές και σκούρες ραβδώσεις.

Αυτό το τελευταίο σημείο αξίζει μια εξήγηση, καθώς αποτελεί την πηγή της δεισιδαιμονίας που καταρρίπτουμε παρακάτω. Το χρώμα της κερατίνης ακολουθεί απλώς τη μελάγχρωση του δέρματος. Όταν ένα λευκό σημάδι εκτείνεται μέχρι την οπλή, η κερατίνη που βγαίνει από αυτό είναι συχνά ξανθή παρά καφέ. Πρόκειται για ένα καθαρά οπτικό φαινόμενο αποχρωματισμού, όχι για ελάττωμα.

Μια λεπτομέρεια που οι περισσότερες πηγές ξεχνούν: η κερατίνη που αποτελεί συνέχεια μιας κηλίδας (herminure), είναι συνήθως σκουρόχρωμη. Η σκούρα κηλίδα μέσα στο λευκό συνεχίζεται λοιπόν μέχρι την οπλή, γεγονός που εξηγεί αυτές τις κάθετα ριγέ οπλές που βλέπουμε σε ορισμένα άλογα. Εάν το πόδι του αλόγου σας σάς προκαλεί περιέργεια, ο οδηγός μας για το πόδι του αλόγου αναλύει την πλήρη ανατομία του.

Όταν δεν πρόκειται πλέον για κάλτσα: οι τρεις ψευδείς φίλοι

Τρεις διαμορφώσεις δίνουν λευκό χρώμα στο κάτω μέρος ενός μέλους χωρίς να πρόκειται για κάλτσα: το πιτσιλωτό τρίχωμα, το τρίχωμα που ανοίγει χρωματικά στην άκρη και τα τυχαία σημάδια. Εδώ συγκεντρώνονται τα κλασικά λάθη, συμπεριλαμβανομένων αυτών στις εξετάσεις.

• Πέρα από το γόνατο ή τον ταρσό, δεν πρόκειται πλέον για κάλτσα. Ένα λευκό σημάδι που ξεπερνά αυτές τις αρθρώσεις δεν ανήκει πλέον στα σημάδια, αλλά στο τρίχωμα pie, το οποίο αποτελεί ένα πρότυπο τριχώματος. Δεν πρόκειται για διαφορά βαθμού, αλλά για αλλαγή κατηγορίας: δεν λέμε «πολύ μεγάλη κάλτσα», λέμε ότι το άλογο είναι pie.
• Το άλογο με χρώμα alezan και πιο ανοιχτόχρωμα άκρα δεν έχει κάλτσες. Σε ορισμένα άλογα, οι τρίχες στα άκρα είναι πιο ανοιχτόχρωμες από το υπόλοιπο τρίχωμα χωρίς να είναι λευκές. Τότε μιλάμε για τρίχωμα με ανοιχτόχρωμα άκρα. Δεν υπάρχει λευκό, δεν υπάρχει αποχρωματισμένο δέρμα, επομένως δεν υπάρχει λευκό σημάδι.
• Οι τρίχες που ξαναφυτρώνουν λευκές μετά από έναν τραυματισμό είναι τυχαία σημάδια. Μοιάζουν με τα εκ γενετής σημάδια, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με τη γενετική του τριχώματος και δεν κληρονομούνται στους απογόνους.

Σε αυτή τη λίστα, μπορούμε να προσθέσουμε τα σημάδια: το μαρκάρισμα με πυρακτωμένο σίδερο ή με άζωτο, που εφαρμόζεται σε ορισμένες φυλές, προκαλεί την επανέκφυση λευκού τριχώματος στο σημείο που σημαδεύτηκε. Ένα καθαρό λευκό σημάδι σε ένα μέλος ή στον μηρό δεν είναι επομένως πάντα ένα φυσικό σημάδι.

Για να εντάξετε τις κάλτσες στο σύνολο των χρωμάτων και των προτύπων τους, το άρθρο μας σχετικά με το χρώμα του άλογου παρέχει μια συνολική εικόνα.

«Τέσσερις κάλτσες, άλογο για σφάξιμο»: τι λέει πραγματικά η επιστήμη

Ο αριθμός των καλτσών ενός άλογου δεν λέει τίποτα για την αξία του ούτε για τη στιβαρότητά του: η πεποίθηση στην οποία βασίζεται αυτό το ρητό είναι αντικειμενικά λανθασμένη. Το πλήρες κείμενο αξίζει άλλωστε να αναφερθεί ολόκληρο, επειδή αυτοαναιρείται:

Μία άσπρη κάλτσα, άλογο της τύχης.
Δύο άσπρες κάλτσες, άλογο του ζητιάνου.
Τρεις άσπρες κάλτσες, άλογο του βασιλιά.
Τέσσερις άσπρες κάλτσες, άλογο για σφάξιμο.

Ένα άλογο με τρεις άσπρες κάλτσες θα ήταν λοιπόν ένα άλογο του βασιλιά, και το ίδιο άλογο με μία κάλτσα παραπάνω θα ήταν κατάλληλο για σφάξιμο. Ο συλλογισμός δεν στέκει, και η βάση του δεν στέκει περισσότερο.

Η προέλευση της πεποίθησης: παλαιότερα πίστευαν ότι το λευκό κέρας που προεκτείνει μια άσπρη κάλτσα ήταν πιο εύθραυστο από το σκουρόχρωμο κέρας. Ένα άλογο με τέσσερις άσπρες κάλτσες θα είχε επομένως τέσσερις αδύναμες οπλές, με άλλα λόγια ένα άλογο ακατάλληλο για χρήση.

Τι γνωρίζουμε σήμερα: είναι λάθος. Δεν υπάρχει καμία διαφορά ποιότητας μεταξύ του ανοιχτόχρωμου και του σκουρόχρωμου κέρατος. Το χρώμα της οπλής απλώς αντανακλά τη μελάγχρωση του δέρματος από πάνω, χωρίς καμία σχέση με τη στιβαρότητα, την αντοχή ή την ταχύτητα ανάπτυξής της. Με την ίδια φροντίδα και το ίδιο πετάλωμα, μια ανοιχτόχρωμη οπλή είναι ακριβώς το ίδιο με μια σκουρόχρωμη.

Με άλλα λόγια, ο αριθμός των σημαδιών στα πόδια ενός αλόγου δεν λέει τίποτα για την αξία του, τη στιβαρότητά του ή το αθλητικό του μέλλον. Εάν διστάζετε να αγοράσετε ένα άλογο επειδή έχει τέσσερις λευκές κάλτσες, το ρητό δεν αποτελεί επιχείρημα. Κοιτάξτε τη στάση των ποδιών του, τη ράχη του και την κίνησή του.

Περιγράψτε ένα σημάδι στο πόδι του αλόγου σαν επαγγελματίας: η μέθοδος 4 βημάτων

Ένας επαγγελματίας περιγράφει πάντα μια λευκή κηλίδα στα πόδια του αλόγου με την ίδια σειρά: το μέλος, την πλευρικότητα, το ύψος και στη συνέχεια τις ιδιαιτερότητες. Αυτή η μέθοδος είναι σύντομη και απομνημονεύεται με μία μόνο ανάγνωση.

1. Προσδιορίστε το άκρο και στη συνέχεια την πλευρικότητα. Πρόσθιο ή οπίσθιο, αριστερό ή δεξιό, πάντα με αυτή τη σειρά. Ένα άλογο μπορεί να έχει μια κάλτσα πίσω αριστερά και μια μεγάλη λευκή κηλίδα μπροστά δεξιά: αυτός ο συνδυασμός είναι που το προσδιορίζει.
2. Ελέγξτε αν το λευκό χρώμα περιβάλλει ολόκληρο το άκρο. Αν δεν το περιβάλλει πλήρως, πρόκειται για σημάδι και όχι για κάλτσα με την αυστηρή έννοια του όρου. Αυτός ο έλεγχος γίνεται γυρίζοντας γύρω από το άλογο, ποτέ μόνο από τη μία πλευρά.
3. Ονομάστε το ύψος ανεβαίνοντας από τη χηλή. Μετακάρπιο, κλειδί, μετατάρσιο, γόνατο ή ταρσός. Επιλέξτε την άρθρωση που βρίσκεται πιο κοντά στο σημείο όπου σταματά το λευκό χρώμα.
4. Προσθέστε τις ιδιαιτερότητες. Ερμινέ, στικτό, χρωματιστή στεφάνη, ανοιχτόχρωμη χηλή. Αυτό είναι που μετατρέπει μια γενική περιγραφή σε ακριβή ταυτοποίηση.

Το αποτέλεσμα δίνει μια φράση που κάθε επαγγελματίας διαβάζει χωρίς καμία ασάφεια: «μικρή κάλτσα στο πίσω αριστερό άκρο, με κηλίδες, ανοιχτόχρωμη οπλή». Τρεις πληροφορίες στη σειρά, χωρίς περιθώριο για ερμηνεία.

Γιατί αυτή η αυστηρότητα; Επειδή η γραφική περιγραφή παραμένει η οπτική περιγραφή αναφοράς ενός αλόγου, παράλληλα με τα σημάδια στο κεφάλι και τις δίνες. Η ταυτοποίηση μέσω αναμεταδότη είναι υποχρεωτική στη Γαλλία από την 1η Ιανουαρίου 2008 για όλα τα ιπποειδή, ανεξαρτήτως φυλής, καταγωγής ή χρήσης, με ποινή προστίμου 3ης κατηγορίας. Ωστόσο, το μικροτσίπ δεν αντικαθιστά την οπτική περιγραφή: είναι ακόμα η περιγραφή που διαβάζουμε στο πεδίο, σε αγώνες ή κατά τη διάρκεια μιας πώλησης.

Τα τέσσερα αντανακλαστικά που πρέπει να έχετε κατά νου στο πεδίο:

• Ελέγξτε ότι το λευκό χρώμα περιβάλλει όλο το άκρο πριν μιλήσετε για κάλτσα.
• Σημειώνετε συστηματικά την πλευρικότητα και όχι μόνο το ύψος που φτάνει.
• Συγκρίνετε τα δύο μπροστινά άκρα μεταξύ τους: μια ασυμμετρία εντοπίζεται ευκολότερα όταν τα εξετάζετε δίπλα-δίπλα.
• Αποφύγετε να μπερδεύετε τον καρπό με τη στεφάνη, το πιο συχνό σφάλμα κατά την αξιολόγηση.

Η παρατήρηση των άκρων του αλόγου σας αποτελεί μέρος της καθημερινής ρουτίνας του αναβάτη, εξίσου σημαντική με το ίππευση ή τον έλεγχο των οπλών. Ανακαλύψτε όλο τον εξοπλισμό για την καθημερινή εργασία στις συλλογές μας για την ιππασία και τα αξεσουάρ ιππασίας.

Λευκό δέρμα κάτω από λευκό τρίχωμα: τα πραγματικά σημεία προσοχής

Το σημείο που πρέπει να προσέχετε σε μια κάλτσα (balzane) δεν είναι η οπλή, αλλά το μη χρωματισμένο δέρμα, το οποίο είναι πιο ευαίσθητο στους ερεθισμούς και στον ήλιο από το δέρμα του υπόλοιπου μέλους. Η παροιμία έκανε λάθος στόχο για περίπου δέκα εκατοστά.

Κάτω από το λευκό τρίχωμα, το δέρμα δεν είναι χρωματισμένο. Είναι ροζ αντί για γκρι ή μαύρο, και αυτή η έλλειψη μελανίνης το καθιστά πιο ευαίσθητο στους ερεθισμούς και στις ακτίνες του ήλιου από το χρωματισμένο δέρμα του υπόλοιπου μέλους. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, αλλά είναι μια περιοχή που πρέπει να ελέγχετε.

Τα σημάδια που πρέπει να παρατηρείτε στο λευκό μέρος της στεφάνης, ιδιαίτερα σε υγρή περίοδο ή μετά από έντονη έκθεση:

• Μια ερυθρότητα ή μια ερεθισμένη όψη που εντοπίζεται αποκλειστικά στη λευκή περιοχή.
• Κρούστες ή λέπια που εμφανίζονται στο λευκό και όχι στο χρωματισμένο τρίχωμα.
• Ένα πρήξιμο ή θερμότητα στο κάτω μέρος του άκρου.
• Μια ενόχληση του αλόγου κατά την επαφή ή το πέρασμα του χεριού.

Η ενδεδειγμένη στάση είναι απλή: διατηρήστε την περιοχή καθαρή και στεγνή, παρατηρήστε την εξέλιξή της από τη μία μέρα στην άλλη και καλέστε έναν κτηνίατρο ή έναν πεταλωτή μόλις εγκατασταθεί μια βλάβη. Αυτό το άρθρο δεν αποτελεί κτηνιατρική γνωμάτευση και δεν αντικαθιστά μια εξέταση επί τόπου.

Μια χρήσιμη διευκρίνιση για να ολοκληρώσουμε αυτό το σημείο: τα πολύ εκτεταμένα λευκά σημάδια μπορεί, σε ορισμένες γενεαλογικές γραμμές, να σχετίζονται με γενετικές ιδιαιτερότητες. Η κώφωση επηρεάζει κυρίως τα ζώα με λευκά αυτιά. Αυτό δεν αφορά τις συνηθισμένες κάλτσες, οι οποίες είναι κοινά σημάδια και δεν έχουν καμία επίπτωση στην υγεία του άλογο.

Κατά τα άλλα, μια κάλτσα είναι απλώς ένα από τα πράγματα που κάνουν το άλογό σας αναγνωρίσιμο ανάμεσα σε χιλιάδες. Είναι επίσης αυτό που δίνει χαρακτήρα στα ιππικά πορτρέτα και στους πίνακας ή στις ειδώλια που διακοσμούν το εσωτερικό των παθιασμένων, και ο καθημερινός εξοπλισμός βρίσκεται στα αξεσουάρ άλογο μας.

Συχνές ερωτήσεις σχετικά με τα σημάδια στα πόδια του αλόγου

Οι πιο συχνές ερωτήσεις σχετικά με τα σημάδια στα πόδια αφορούν τον εντοπισμό τους, τη διαφορά μεταξύ κάλτσας και μεγάλης λευκής κηλίδας, καθώς και την πραγματική αντοχή των ανοιχτόχρωμων οπλών. Ακολουθούν οι άμεσες απαντήσεις, χρήσιμες τόσο για την επανάληψη ενός galop όσο και για την αποκωδικοποίηση ενός εγγράφου ταυτοποίησης.

Πού βρίσκεται το σημάδι στο πόδι ενός αλόγου;

Στο κάτω μέρος ενός μέλους, πρόσθιου ή οπίσθιου. Το λευκό χρώμα ξεκινά από την οπλή και ανεβαίνει περισσότερο ή λιγότερο ψηλά: μέχρι το στέλεχος, τον καρπό, το μετακάρπιο, το γόνατο ή τον ταρσό. Ένα σημάδι δεν βρίσκεται ποτέ απομονωμένο στη μέση του μέλους χωρίς συνέχεια με το πόδι.

Τι είναι τα σημάδια στα πόδια;

Πρόκειται για τα λευκά σημάδια στο κάτω μέρος των άκρων του αλόγου, τα οποία σχηματίζονται από λευκές τρίχες που αναπτύσσονται πάνω σε μη χρωματισμένο δέρμα. Αποτελούν, μαζί με τα σημάδια στο κεφάλι και τις δίνες, την επίσημη οπτική περιγραφή ενός αλόγου στο έγγραφο ταυτοποίησής του.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μιας κάλτσας και μιας μεγάλης κάλτσας (balzane);

Η κάλτσα, ή μικρή balzane, σταματά στον καρπό, την άρθρωση σε σχήμα σφαίρας πάνω από τη στεφάνη. Η μεγάλη balzane ανεβαίνει πολύ πιο ψηλά, μέχρι το γόνατο στα πρόσθια άκρα ή μέχρι τον ταρσό στα οπίσθια άκρα. Μεταξύ των δύο, η balzane με την αυστηρή έννοια φτάνει έως το μετακάρπιο.

Ποια είναι η γαλλική παροιμία σχετικά με τα σημάδια (balzanes) στα άλογα;

« Μία κάλτσα, άλογο της τύχης. Δύο κάλτσες, άλογο του ζητιάνου. Τρεις κάλτσες, άλογο του βασιλιά. Τέσσερις κάλτσες, άλογο για σφάξιμο. » Βασίζεται στην εσφαλμένη ιδέα ότι το ανοιχτόχρωμο κέρατο είναι πιο εύθραυστο, ενώ έρχεται σε αντίφαση με τον εαυτό του θεωρώντας τις τρεις κάλτσες ως σημάδι αλόγου του βασιλιά.

Τι είναι η ερμινίνα;

Μικρές σκούρες κηλίδες που διασπείρονται σε μια λευκή κάλτσα, σαν πιτσιλιές, σε αναφορά με τη γούνα της ερμίνας. Μια κάλτσα που παρουσιάζει τέτοιες κηλίδες ονομάζεται ερμινέ. Αυτές οι κηλίδες σημειώνονται στα χαρακτηριστικά του αλόγου, καθώς προσδιορίζουν ακόμη περισσότερο την ταυτοποίησή του.

Είναι ένα ανοιχτόχρωμο πέλμα πιο εύθραυστο από ένα σκουρόχρωμο;

Όχι. Το χρώμα της οπλής ακολουθεί τη μελάγχρωση του δέρματος πάνω από τη χηλή, χωρίς καμία σχέση με τη σκληρότητά της. Με την ίδια φροντίδα και τακτικό πετάλωμα, μια ανοιχτόχρωμη οπλή είναι εξίσου ανθεκτική με μια σκουρόχρωμη. Αυτή η πεποίθηση αποτελεί την πηγή της παροιμίας για τις τέσσερις κάλτσες.

Σχετικά προϊόντα

Κατηγορίες

Αξεσουάρ ΑλόγουΚοσμήματα με ΆλογαΔιακοσμητικά με ΆλογαΚολιέ & Μενταγιόν με θέμα το άλογοΜπλουζάκια & ΦούτερΒραχιόλια Άλογο